wtorek, 19 kwietnia 2016

Raz dwa trzy dziś rozbrojona będziesz ty

Zosia wróciła po poniedziałkowym maratonie (neurolog, przedszkole, rehabilitacja, zajęcia AAC) do domu. Przebrana i odświeżona podreptała do siebie do pokoju.
Usiadłam obok niej.
- Zoszku, potrzebujesz czegoś? - spytałam, w domyśle oczekując popołudniowych standardów np. "jeszcze jeść", "słuchać muzyczki" itp.
A tymczasem usłyszałam rozkładające na łopatki:
- Mamusi.

Trafiona rozbrojona ☺

czwartek, 14 kwietnia 2016

Wiosna czyli czas na Upsee :)

Wiosna w końcu zdecydowała się przyjść. Udało nam się czmychnąć na spacery do parku i nareszcie przetestować w terenie Upsee. Uprząż jest z nami już od kilku miesięcy, ale z powodu wyżynających się boleśnie szóstek nie było szans, żeby wcześniej zachęcić Zoszkę do przymiarki.
A Upsee to bajerancka sprawa jest. Wymyślona przez mamę dzieciaczka z MPDz, więc osobę, która ze swojego doświadczenia wie jakiego rodzaju wsparcie byłoby potrzebne. 
Użytkowanie uprzęży jest bardzo proste. Osoba dorosła zapina na wysokości talii pas, do którego mocuje kamizelkę noszoną przez smyka. Od wewnętrznej strony ud dzieciaczka przypina się dodatkowe pasy mocujące. Na koniec świetny patent - wspólne buty, które są tak zrobione, że mimo uniwersalnego rozmiaru można je dobrze dopasować, żeby wygodnie się tuptało. Całość jest zapinana na rzep bądź klik, wykonana z bardzo dobrych materiałów.
Do chodzenia trzeba się przyzwyczaić, tzn. trzeba troszkę popracować nad tym jak ustawiać stopy (rodzica), aby postawa dziecka była możliwie jak najbardziej prawidłowa. Ale jak już się wskoczy w rytm, chodzenie jest naprawdę fajne. No i wiadomo, Upsee to nie forma precyzyjnej rehabilitacji, ale dodatkowe wsparcie we wszelkich formach aktywności.
Upięcie całości jest całkiem wygodne, choć w naszym przypadku wymaga pozycji siedzącej, czyli jakiejś ławeczki, pieńka czy szerszego słupka dla rodzica. Nakładkę na buty dla osoby dorosłej warto dopasować zanim zacznie się zakładać części Upsee dla dziecka.
Zoszka samego ubierania nie lubi. Pierwsze kroki są zazwyczaj sztywne i wymagają sporej pracy mięśni nóg rodzica, ale już po chwili jest ok. 
Koszt zakupu został w całości pokryty w ramach subkonta Zoszki, więc wszystkim, którzy przekazują Zosi swój 1% bądź darowizny z całego serducha dziękujemy ☺!!!






Bo kto powiedział, 
że kopanie piłki jest tylko dla chłopaków ☺?






Jump, jump ☺



Upsee jest po NF-Walkerze kolejną metodą zachęcania Zoszki do chodzenia. Dwa urządzenia dające rozmaite formy aktywności.
Monotematyczni staruszkowie są, odpuściliby trochę, a tu nic z tego :P Jak nie drzwiami to oknem ;)

Gdyby ktoś potrzebował więcej informacji, zachęcam do zajrzenia na stronę Firefly. Upsee to nie jedyna forma wsparcia, która jest proponowana.

sobota, 9 kwietnia 2016

Odpoczynek ważna rzecz

Zoszka nurkuje na basenie raz za razem.
W pewnym momencie wynurza się na resztce oddechu.
- A teraz odpoczywamy! - zawołała, po czym położyła się na pleckach i spokojnie zaczęła unosić się na wodzie ☺

P.S. Zosia ewidentnie wykorzystała fragment tekstu z terapii Knillów, kontekstowo idealnie ☺

sobota, 2 kwietnia 2016

A kto to ma dzisiaj urodzinki, no kto :)?

Otworzyłam dzisiaj oczy i zobaczyłam na niebie bajeczny, wiosenny błękit.
Zupełnie jak tych kilka lat temu.
Witaliśmy Cię na świecie Córeczko z ogromną radością, ale i z mnóstwem wątpliwości czy obaw.

A dziś kończysz już 7 lat.

Tak wiele przeszłaś do tej pory.
Z tyloma problemami przyszło Ci się do teraz zmierzyć, a pewnie jeszcze niejedna górka przed Tobą.

Życzymy Ci nasza Zosieńko jak najwięcej beztroski, radości i powodów do uśmiechu.
Zdrówka, zdrówka, zdrówka!
I abyś pewnego dnia mogła zachwycić się otaczającym światem i drugim człowiekiem, bez stresu i lęku.

Pamiętaj kochana Zoszko, że zawsze jesteśmy z Tobą.

Kochamy Cię mocno, mocno!
Mama, Tata i Francik





niedziela, 27 marca 2016

Radosnego świętowania!

Życzymy Wam, aby radość i nadzieja płynące z Wielkiej Nocy pozostały w sercu jak najdłużej!
Niech dają siłę w pokonywaniu trudności oraz pomagają z ufnością patrzeć w przyszłość wbrew wszelkim burzom i zawirowaniom.
Alleluja ☺!


sobota, 26 marca 2016

Wielkanoc tuż tuż

Wszystko gotowe.
Czekamy na Wielkanoc.
Sobota mija nam bardzo leniwie (pomijając spacer z święconką), no ale w końcu od czego są Święta ;)
Nie ma terapii, nie ma rehabilitacji.
Spokojny, rodzinny czas, czego i Wam już teraz życzymy ☺


poniedziałek, 21 marca 2016

Dwa słowa

Po rehabilitacji usiadłam na ławeczce tuż przy Zosi.
- To co Zoszku, pomogę Ci się ubrać i wracamy do domku, dobrze?
Zosia położyła łapkę na moim udzie i usłyszałam cichutkie: - moja mama...

To jeden z TYCH momentów.
Na zawsze pozostają w serduchu  ☺

wtorek, 15 marca 2016

Podwieczorek

Zoszka wróciła z przedszkola i terapii SI. 
Franek siedzi przy stole i pałaszuje kolejną dokładkę zupy.
Dla Zosi to pora deserku, więc położyłam na stoliku symbole różnych owoców do wyboru pytając co Zoszka chciałaby zjeść. 
- Zupkę! - padła odpowiedź.
No i na deser była u nas dzisiaj ogórkowa z koperkiem☺

P.S. Symbolu zupy jeszcze nie mamy. Zosia użyła tego słowa po raz pierwszy ☺

czwartek, 10 marca 2016

Spostrzeżenie

Po porannej rehabilitacji odwiozłam Zoszkę do przedszkola.
Pomagam jej przebrać buciki w szatni.
Zoszka podnosi stopę do góry i próbuje włożyć ją do paputka.
- Allle nóżkaa!- woła patrząc na swoje odnóże ☺

sobota, 5 marca 2016

W co się bawić? W co się bawić?

Zima się wypięła na nas w tym roku.
Marzyły nam się pierwsze sanki z naszą dwójką. Wspólne zjeżdżanie z górki, śnieżki, rumiane policzki od mrozu.
A figę!
Deszczowe, szare dni dość mocno ograniczają spacerowe możliwości, więc trzeba się organizować w domu.
Wspólne zabawy Z&F nie są proste. Franek cieszy się niemal każdą formą aktywności. Im więcej wariacji i szaleństwa, tym lepiej. Zoszka natomiast najchętniej trzyma się kilku ulubionych zabaw i źle znosi zmiany czy zbyt dużą dawkę wrażeń. Są dni, gdy mocno wsiąka w swój świat i bardzo ciężko jest ją wciągnąć w zabawę.
Ale czasem udaje się wypracować kompromis.

Wiersze Lokomotywa, Spotkał katar Katarzynę czy Rzepka  bawią ostatnio i jedno i drugie.
Z pomocą przychodzi również zwykły koc. Wszelkie bujania czy turlania są fajne, ale jazdy na kocu (oczywiście im szybciej tym lepiej) są najlepsze! Rodzice mają zafundowany trening bicepsów gratis ;)





I jeszcze "w chowanego". Zosia z moją pomocą tupta w chodziku i na zmianę z Franiem chowa się lub szuka. Co prawda znalezienie kryjówki dla tandemu Zoszka + NF-Walker to niezłe wyzwanie, ale Franek jest w tej zabawie niezmordowany i akceptuje każdą wersję ukrycia się, nawet gdy stoimy z Zoszką w kącie pokoju przykryte kocem, a spod spodu wystają kółka ☺

P.S.